این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی به بررسی نقش دانشجویان ایرانی در هشت سال دفاع مقدس میپردازد و با تمرکز بر زندگینامه و وصیتنامه شهدای دانشجو، الگوهای مشارکت علمی، فرهنگی و نظامی این قشر را استخراج میکند. یافتهها نشان میدهد حضور دانشجویان نه صرفاً بهصورت اعزام رزمی، بلکه در پشتیبانی فنی، تولید محتوا و سازماندهی بسیج دانشجویی نیز مؤثر بوده است. دادهها از اسناد آرشیوی، مصاحبه با خانوادهها و منابع مکتوب گردآوری شدهاند.
سارا محمدی — دانشگاه تهران
فصل اول به بیان مسئله، اهمیت تحقیق و پیشینه پژوهش اختصاص دارد. مطالعات موجود غالباً بر جنبههای نظامی دفاع مقدس متمرکز بوده و سهم قشر دانشجو کمتر بهصورت مستقل بررسی شده است.
فصل دوم چارچوب نظری مفهوم ایثار، هویت دانشجویی و بسیج اجتماعی را مرور میکند و مدل تحلیلی پژوهش را معرفی مینماید.
فصل سوم روش تحقیق، جامعه آماری و ابزار گردآوری داده را شرح میدهد. نمونهگیری هدفمند از میان شهدای دانشجو با تنوع استانی و رشتهای انجام شده است.
فصل چهارم یافتهها را در سه محور مشارکت رزمی، پشتیبانی علمی و روایتگری فرهنگی ارائه میکند و با نقل قولهایی از وصیتنامهها غنی شده است.
فصل پنجم نتیجهگیری و پیشنهادهایی برای سیاستگذاری فرهنگی دانشگاهها و دبیرخانه کنگره شهدای دانشجو ارائه میدهد.